|
Popis stanovništva Srbije, koji je sproveden 31. marta 2002. godine, pokazao je da u šest opština Kolubarskog okruga živi 2577 Roma (584 u gradskim i 1993 u seoskim naseljima).
Najviše je Roma u Valjevskoj opštini – 1314. Posmatrano po naseljima stanje je sledeće: Blizonje 36, Brankovina 6, Valjevo 527, Gola Glava 89, Gorić 4, Gornja Grabovica 398, Kotešica 109, Lukavac 36, Popučke 27, Sedlari 82.
U Lajkovačkoj opštini je 417 Roma: Jabučje 212, Lajkovac – varoš 25, Lajkovac – selo 64, Pepeljevac 102, Rubribreza 1, Skobalj 3, Ćelije 10.
Ljiška opština 19: Ljig 6, Milavac 1, Moravci 9, Poljanice 3.
Mionička opština 332: Velika Marišta 40, Virovac 6, Donji Mušić 2, Mionica – varoš 17, Mionica – selo 39, Nanomir 120, Tolić 108.
Osečinska opština 174: Konjic 116, Lopatanj 44, Osečina – selo 14.
Ubska opština: 321: Banjani 5, Bogdanovica 38, Vrelo 2, Dokmir 14, Zvizdar 44, Kalenić 3, Kalinovac 1, Kožuar 4, Novaci 16, Paljuvi 77, Pambukovica 31, Ruklade 7, Sovljak 26, a u ostalim naseljima te opštine bilo još 43 Roma.
Popis iz 1981.
U Valjevskoj opštini je, prema popisu od 31. marta 1981. godine, živelo 1335 Roma. Njih je tada u Lajkovačkoj opštini bilo 86, Ljiškoj 5, Mioničkoj 317, Osečinskoj 85 a u Ubskoj opštini 180 Roma. Poreklo Roma Poreklo i postojbina Roma vekovima su bili obavijeni velom tajni. Tek na osnovu lingvističkih nalaza danas se tvrdi da su Romi poreklom iz Indije. Iz kog dela Indije potiču Romi i o vremenu početka migracije mogu se naći različita mišljenja u literaturi. Prema Klebertu (J.K.Klebert, 1967) Romi potiču iz Pendžapa, dok Tatomir Vukanović (1983) beleži da im je postojbina prednja Indija, iz pokrajine Kabula, iz kastre Sudra.
Tačno vreme prvih seoba iz Indije teško je utvrditi. Po Beberskom (S.Beberski 1975) velike seobe Roma desile su se u vremenu od V-XII veka, dok Klebert vreme velikih migracija smešta u period od X-XIV veka, kada su zapravo započeta tri velika migraciona talasa, odnosno tri pravca kretanja.
- Prvi migracioni talas išao je prema Egiptu.
- Drugi na sever i na zapad.
- Treći preko Egejskog mora i ostrva u južne delove Grčke.
Kretanje prema Balkanskom poluostrvu pada u vreme najezde Turaka na Balkan, a činjenica da su Turci zadržali na Balkanu pet vekova leži razlog što su se Romi na ovom prostoru zadržali najduže i u najvećem broju. Međutim, balkanske zemlje nisu bile krajnja tačka u Evropi gde su se romska kretanja zaustavila. Naime, još u XV veku njihovo prisustvo zabeleženo je u Transilvaniji, Saskoj, Francuskoj i Danskoj, a u prvim decenijama XVI veka i u Poljskoj, Rusiji i Švedskoj. Danas Roma ima na svim kontinentima i u većini država na svetu.
Romska populacija nije homogena. Prema veroispovesti Rade Uklih (1955) Rome deli na dve grupe: Vlaški i Turski ili nevlaški Romi. Tihomir Đorđević (1932) Rome u Srbiji podelio je u četiri grupe i to prema pravcima kretanja, odnosno dolaska na Balkan:
Turski Romi
Beli Romi
Vlaški Romi
• Kneževski Romi (Lingurari, Rudari, Lejaši, Mečkari)
• Robovi
Mađarski Romi
Pored navedenih podela u literaturi se mogu naći i druge grupe: Banjaši, Buragije, Kaldaraši, Karavlasi, Lovari, Srpski Romi, Tamari, Verekaši, Gurbeti, Zavarači, Gabelji, Kopilja, Runđara, Krnađara i Koloperija.
Najveći broj naziva koje imaju različite grupe Roma, najčešće su vezane za njihova zanimanja. U prošlosti, a i danas, može se čuti da Rome nazivaju Ciganima, što je za njih uvredljivo i zato se ne može naći u romskom jeziku. Specifični elementi romske kulture su jezik, muzika, religija i mitovi.
Romski jezik je jedina "knjiga" koju su Romi poneli iz Indije.Romski jezik i njegovi dijalekti srodni su jeziku plemena Dardi i Kafistranu, kao i jeziku plemena Hidukušu u Indiji. Po svojoj osnovi, on predstavlja varijantu Pali jezika, koji je razvijena forma Sanskrita.
Jezik kojim se služe Romi u Srbiji ima dva roda: muški i ženski, a od brojeva-jedninu i množinu, sa pojednostavljenom deklinacijom, sa osam padeža i proste i složene adverbe za negiranje. Tri glavna dijalekta: lejaški, arlijski i tamarski.
Muzika kod Roma je raznovrsna i veoma komplikovana, kako po svom poreklu, tako i po svojim funkcijama u društvu balkanskih naroda uopšte, a posebno u romskim etničkim skupinama. Najstariji pomen o muzici kod Roma u jugoslovenskim zemljama potiče iz polovine XV veka.
Prema jednoj legendi muzika kod Roma postala je ovako:
"Jednom stvori Bog na leđima Svetog Petra ćemane. Ne znajući da ima ćemane na leđima, Sveti Petar uđe u jednu kafanu u koju je bilo mnogo veselih ljudi, koji kada videše Svetog Petra sa ćemanetom na leđima povikaše: "Sviraj, Sviraj!"
Od njihove galame i vike Sveti Petar se uplaši i poče da beži. Na vratima mu pade ćemane s leđa, on ga uze i otide pravo Bogu, pa ga upita:
"Šta je ovo, Bože?"
"Pa to sam ti stavio ćemane, da sviraš ljudima kada su veseli, da se zabave, da se ne bi potukli", - odgovori mu Bog.
"Pa kada je tako, onda neka bude više svirača" - reče Sveti Petar.
"Pa ko će da svira ? "- upita Bog.
"Neka budu Romi svirači" - odgovori Sveti Petar - "Neka zabavljaju ljude da se u piću i veselju ne pokrve".
"Neka bude tako" - odgovori Bog.
Muzika kod Roma u Srbiji javlja se pre svega kao zanatski proizvod. Stoga su svoju muziku podešavali prema potrebama i ukusu okoline, što dokazuje činjenice da Romi sviraju melodije, pre svega one zemlje u kojoj žive. U Srbiji postoje četiri glavne grupe muzičke kulture:
Istočnjačka ( iz Turske )
Srednjeevropska ( iz Mađarske )
Starobalkanska ( iz Rumunije, Grčke, Albanije )
Ciganska ( izvorna )
Tradicija Roma je da se muzika neguje, da se veština sviranja instrumenata prenosi s kolena na koleno i da je ova veština postala jedna od najvažnijih prepoznatljivih znakova romskog etnikona.
Religija
Romi pre dolaska u Evropu, iz Indije krenuli kao pagani i u nauci je više puta isticano da Romi nemaju >sopstvene vere<, koju su poneli iz sopstvene postojbine, kojom bi se među drugim narodima razlikovali. Romi se brzo prilogađavaju religiji naroda one zemlje u kojoj žive, što znači da Rom nezna za odanost religiji. U hrišćanskim zemljama oni se krste, a među muslimanima klanjaju. Jedna srpska narodna poslovica prikazuje labilnost vere u Roma:
"Kakve si vere, more ?"- pitali Ciganina.
On odgovori:
"Kakve hoćeš, gospodaru!".
Kod Roma u Srbiji postoji poznata uzrečica:
"U svetu postoji sedamdeset i sedam vera i po vere. Cigani su ono pola vere."
Međutim, Romi ne čine to radi odricanja od pripadujuće vere, već iz razloga što im njihova ekonomsko stanje ne omogućava strikno izvršenje određenih verskih normi i ritualnih obreda. Oni svoju glavnu veru, koja je mešavina Islama i Hrišćanstva na bazi paganstva, održavaju kalemeći na nju izvesne verske norme drugih konfesija. Sve te elemente oni čvrsto čuvaju i neguju u svojoj veri.
Kod Roma postoje brojni običaji:
• običaj o rođenju deteta
• svadbeni običaj
• rođendan
• imendan
• posmrtni običaj
• pobratinstvo i posestrimstvo
• krsna slava ( Đurđevdan, Petrovdan, Velika Gospojina, Sveta Petka-Paraskeva, sveti Arhangel Mihail, Sveti Nikola)
- Ramazan i Bajram
• godišnji praznici ( Badnji dan, Božić, Vasuljica, ispraćaj zime o Svetom Atanasu - 31. Januar, Marta, Poklade uskršnjeg posta, Todorova subota, Tetka Bibija, Lazareva subota, Veliki petak, Uskrs, Dodole).
Vidno mesto kod Roma zauzimaju mađija, rituali, bajanje, vračanje, gatanje, verovanje u snove, verovanje u nadprirodna bića (vile, veštice, zmajeve, karakondžule, vampire). U narodnoj medicini su poznati vidari, hirurzi, vrači i žreci, a takođe i veterinari (đambasi).
Romsku narodnu usmenu književnost čine: pripovetke, bajke, mitovi, legende, priče i basne, pesme (lirske, dečije.), zagonetke, poslovice, tužbalice, ora i igre.
U Srbiji Romi su jedna od najmlađih populacija. Najbrojnija je starosna grupa do 14 godina (oko 41%), koja sa grupom mladih od 15-24 godina (21%) čini ukupno 62% romske populacije. Samo 4% Roma pripada starosnoj grupi preko 60 godina.
Copyright 2007. All Rights Reserved.  |
Posle sporazumnog raskida ugovora sa Crvenom Zvezdom Ubljanin Goran Adamović je prešao u redove najboljeg kineskog kluba Dalijena.
Za mene je sada važnije to da se borimo da smo isti kao sav ostali normalan svet,da učeći školu,raditi biti pošteni građanin dokažemo da znamo
umemo i vredimo.